Toko Semarang in Den Haag

Toko Semarang in Den Haag
Toko Semarang
Danckertsstraat 77
2517 TG Den Haag
tel. 070-3464443

Op een zaterdagmiddag toog ik naar Toko Semarang in de Danckertsstraat in Den Haag, een toko met een legendarische reputatie, niet in de laatste plaats vanwege de 94-jarige eigenaar mijnheer Go die als het even kan zelf in zijn zaak staat. Maar die dag was hij verkouden en bestierde de winkel vanaf de eerste verdieping.

Het beste aan deze toko is natuurlijk de enorme vitrine met de heerlijkste Indonesische gerechten, Indische snacks en snoeperijen. En al ziet de winkel eruit alsof ze niet zo van schoonmaken houden, de vitrine en het eten zien er wel spik en span uit. Ik nam een flinke selectie mee om thuis te delen en alles was even lekker. Als ik er in de buurt woonde dan wist ik het wel! Net als de buurt zelf, want het was die middag een komen en gaan van klanten.

Toko Semarang in Den Haag

De winkel zelf is ook een beleving. Helemaal voor iemand zoals ik, altijd op zoek naar bijzondere dingen die je bij de gangbare toko’s niet vindt. Alle wanden zijn tot aan het plafond voorzien van planken, tjokvol stoffige zakjes, potjes, flesjes, bakjes en pakjes, rijstkokers, pannen, allerlei bakvormen en hulpmiddelen om al die Indonesische gerechten, snacks en gebakjes zelf te kunnen maken.

Alsof je bij iemand op zolder aan het snuffelen bent: ik vond kruikjes rijstwijn uit de vorige eeuw (zie foto hieronder), asam kandis, Indonesische amandelen en meer. Maar niet alles was geprijsd, daarvoor moest de juffrouw eerst naar boven, om te informeren bij de oude mijnheer. De prachtige fles HWATO (sze chuan dah poo chiew) van de Medicated Wine Department Hwa Kwang Brewery uit Shanghai verdween onverbiddelijk naar de trap (die wilde hij zelf bewaren) de asam kandis en amandelen waren toch eigenlijk voor eigen gebruik en verdwenen onder de toonbank, twee andere zakjes waren over de datum en wilde ze pertinent niet meegeven (ook niet toen ik beloofde het alleen te gebruiken om te fotograferen en over te schrijven). Maar gelukkig, de 2 kleine kruikjes mocht ik wel meenemen, gratis en voor niks. Jippie! Alleen, voordat ik het in de gaten had hadden ze die opengemaakt en leeggekiept onder het mom van “te oud om te drinken”. Ik lach er nu nog steeds af en toe om, maar wel een beetje als een boer met kiespijn.

Voor de (niet alledaagse) openingstijden klik: hier.
Klik hier voor andere toko’s in Den Haag

Spannende rijstwijnkruikjes bij Toko Semarang


Reacties

Toko Semarang in Den Haag — 20 reacties

  1. Ooooh! Hahahahahaha Hilarisch! Ik zie het gewoon helemaal gebeuren! Alles snel wegmoffelen, want ja, is toch eigenlijk ook wel lekker…..
    Ik wil met jou wel een dagje ‘toko shoppen’! Dat kan ik namelijk ook heel goed!

  2. Ach…Meneer Go. ik heb zijn vader nog gekent ik woonde daar in de buurt en zat er op school, later haalde ik ook altijd mijn spullen daar vooral de eigen gemaakte sambals en de lumper,seroendeng zalig allemaal ben nu 54 en woon in Thailand maar mis hem wel want ze verkopen dat hier niet dus maak ik het maar zelf…

  3. De Lekkerste Lemper van Den Haag! En op vrijdag verse klepon…. #dehemel

  4. Ik kwam hier altijd toen ik nog bij de koninklijke schouwburg werkte, ik woon de toen in Utrecht, maar ging hier regelmatig even langs.
    Vraagje, wie heeft er een lekker sambal recept voor mij?

  5. Dit is met straatlengte de aller allerlekkerste toko van Den Haag en verre omstreken! De nasi koening is wereldberoemd, de sate babi en dito kambing superlekker en hun loempia Semarang

  6. Mijnheer Go ken ik al heel lang. Zijn vader zat,toen hij nog leefde en niet meer werkte, vaak in een stoel in de winkel. Ik kom er nog steeds om lempers ( de beste van Nederland) te kopen. De sambals zijn ook heerlijk. Ik neem alles vaak in bevroren toestand mee naar Zuid-Frankrijk. Daar vragen mijn vrienden mij of ik nog “wat” heb mee genomen… Mijnheer Go is een voorbeeld voor menig een en ook Loge lid van mij.

  7. Ook ik kom al bij toko Semarang toen ze nog aan de andere kant van de straat woonde ,begin 1960 ongeveer , kom er nog wekelijks ,hun loempia’s zijn erg lekker , ik neem de vegetarische ,vers gebakken , wachten daarop is niet erg ,altijd veel lekkers te zien en ook altijd even een gezellig praatje. Lemper neem ik mee naar diverse vrienden die er van smullen evenals de spekkoek .

  8. Ik kom 5 dagen per jaar naar Nederland voor vakantie maar een bezoek aan Toko Semarang is een ‘must’. Na het inslaan van lekkernijen kan ik er weer tegen voor een jaar en mijn Engelse vrienden trakteren op echte indische gerechten.

  9. natuurlijk zijn de lempers van Semarang het lekkerst van heel Nederland.!!
    Ik zei een keer tegen Go “”jullie lempers worden wel steeds duurder zeg””
    “”maar eerlijk is eerlijk: ze zijn ook het dikst en het lekkerst “” dus o.k.
    Toen zei Go “”Ja en U vergeet ook nog iets en dat is “”het genot”” !!
    Haha had altijd veel pret met hem, heb een foto van hem in zijn toko (uit de krant) in mijn keuken hangen.
    Zal hem nooit vergeten.. Hoop dat de zaak altijd zo goed blijft koken als toen hij er nog was. Waar is zijn vroeuw, kook zij nog steeds? Geweldig!

  10. Mijnheer Go zat altijd in het midden van zijn zaak , als een “”spin in z’n web”” bij de kassa natuurlijk.
    Mijn man en hij zaten beiden op de HTS in Dordrecht. Go wilde hierna naar Delft om verder te studeren, maar zijn vader riep hem om in de zaak te komen helpen, daarna is hij er gebleven tot op hoge leeftijd.
    Was altijd fijn om hem weer te zien/spreken, Mijn man sprak altijd Javaans met hem, wat hij heel leuk vond.

  11. Wat een geweldige reacties over toko Semarang! Mijn vader, de helaas inmiddels overleden heer Go, meneer Gwan, oom Go of meneer Semarang zou heelt trots zijn met zulke mooie complimenten!
    @Robin: wat een leuk verhaal en ik herken het wel… de oude potjes en pakjes. Stoffig en over de datum. Toen ik er mijn zakcentjes bijverdiende eerst als meisje van 7 toen mijn grootouders nog de winkel aanstuurden hielp ik al om de pakjes en zakjes aan te vullen en te sorteren. Later toen ik op de middelbare school zat hielp ik mijn vader in de toko op zaterdag en probeerde de boel netjes te houden en op te ruimen maar dat was met zoveel spullen vechten tegen de bierkaaien…
    Helaas heb ik nooit goed opgelet en kan ik zelf de lekkere snacks niet namaken… de lemper is nog altijd het allerlekkerste van de hele wereld. Mijn dochtertje is dol op de lempers en kippasteitjes van opa en tante Titik, want gelukkig is na het overlijden van mijn vader zijn echtgenoot nog doorgegaan met het runnen van de winkel en kunnen we nog genieten van de lekkernijen!

  12. Ha Shirley. De reacties zijn inderdaad bijzonder te noemen: zoveel, zo persoonlijk en zo positief. Ik kan me voorstellen dat je dat goed doet om te lezen. Je vader was een bijzondere man, dat is wel duidelijk.

    PS. Zorg je wel dat tante Titik het recept voor de lempers een keertje goed opschrijft? Dat mag toch niet verloren gaan! Ik zou ze wel eens willen proberen na te maken. Maar ja, dat recept gaat ze natuurlijk nooit aan mij afgeven. Ach, dromen mag. Toch? Ik zie de topic titel al voor me: De Legendarische Lempers van Meneer Semarang. :-)

  13. Ja, wat zal ik zeggen. Bijna elke twee à drie weken kom ik op zaterdag bij toko Semarang. Toen leefden beide ouders van Gwan nog. En nu is ook hij er niet meer. Al die lekkere spijzen in de koelvitrine, het water loopt je in de mond. En dan die lempers, inderdaad zo lekker heb ik ze nergens anders gegeten. ‘S middags zit ik dan met mijn zus of een dikke vriend achter het raam een zalige tjendol te drinken, in een kom, want zo krijg je die daar geserveerd. Met veel gula jawa. En natuurlijk hoort daar een versgebakken rissoles bij. Daar wordt spontaan een praatje aangeknoopt met Gwan en nu met zijn vrouw die de toko voortzet. Klanten mengen zich soms spontaan in het gesprek; dit is tempo dulu. Ik mis de tijd dat Gwans ouders nog actief achter de toonbank stonden en later de vader altijd prominent aanwezig zittend in een gemakkelijke stoel. De gesprekjes later met Lannie, inmiddels er ook niet meer en natuurlijk mijn sobat Gwan, die mij zover kreeg om les in Chinees te gaan volgen bij Ma Ling Mei. Nu als 77 jarige zou ik de tijd voor even terug willen draaien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *