Thaise kip uit de oven (Kai Yaang)

Geroosterde Thaise kip
De eerste keer dat ik deze Thaise kip maakte had ik niet goed op de “doorlooptijd” gelet. Andy Ricker van kookboek Pok Pok heeft er een handje van recepten te verzinnen die twee dagen in beslag nemen en om de paar uur aandacht vragen. Eigenlijk niks voor mij, ik wil best een uur of twee uur in de keuken staan voor een recept, maar niet met allerlei wachttijden verspreid over twee dagen. Ik was dus slecht voorbereid, raffelde het recept met allerlei shortcuts af en verwachtte er daarom niet veel van. Des te groter was de verrassing dat het de lekkerste, sappigste kip ooit was!

Zoals gezegd is het een nogal bewerkelijk recept. Niet moeilijk, zeker niet en het is ook niet bijster veel werk, maar je moet wel een dag van tevoren beginnen. En zelf beslissen hoe je hem wilt bakken, want ik ben daar nog niet over uit. Een bbq heb ik niet dus ik gebruik de oven. Maar dan: lang en langzaam op lage temperatuur, grillen aan het draaispit of iets daar tussenin? Ik neig naar lage temperatuur, waarbij je al die stappen van Ricker om het vel te perfectioneren ook kunt overslaan, want dat gooi je dan gewoon weg. Ik vind een knapperig vel een leuke bonus, maar het gaat om de smaak en sappigheid van het vlees. Toch? Een kleine enquete op mijn facebookpagina leerde me echter dat ik me daarin danig vergis! Zelfs als je mensen maar twee keuzes geeft: “knapperig vel óf sappig vlees” kiest de helft voor een knapperig vel! Dus hierbij het recept van Andy Ricker voor de lekkerste kip uit de oven ooit mèt alle stappen voor een perfect velletje:

Klik hier voor het recept…

Pok Pok van Andy Ricker

Pok Pok van Andy Ricker, Thais kookboekPok Pok heette het eerste restaurant dat de Amerikaan Andy Ricker in 2005 opende na meer dan 18 jaar gepassioneerd culinaire ontdekkingsreizen door Thailand te hebben gemaakt. De gerechten waarvan hij tijdens die reizen ondersteboven raakte probeerde hij op methodische, of zeg maar gerust monomane wijze te analyseren, te doorgronden en te reproduceren. Hij at ze honderden keren, bij verschillende koks, in eettentjes, restaurants, of bij vrienden thuis, hoorde iedereen uit, keek bereidingswijzen af en zocht steeds naar het perfecte recept. En toen vond hij dat men dat alles thuis in Portland (Oregon) ook maar eens moest proeven. Zijn restaurant werd een daverend succes. Twee andere vestigingen (in Portland en New York) en een Michelinster later werd het tijd om ook de rest van de wereld te laten proeven en schreef hij in 2013 het kookboek Pok Pok, waarvan nu een Nederlandse vertaling is verschenen. In tegenstelling tot David Thompson’s “Thai Food” probeerde Ricker geen Thaise kookbijbel te schrijven. Het boek is persoonlijker, subjectiever, en bevat gewoon ruim 60 van Rickers favoriete, veelal Noord-Thaise gerechten. De recepten zijn niet aangepast aan de Westerse smaak of de hier aanwezige voorkeur voor “gemak”. Het zijn 11 salades, 6 visgerechten, 5 roerbakgerechten (veelal groenten), 3 soorten laap (salade van gehakt), 6 bbq-achtige gerechten (veelal vlees), 8 curries/soepjes, 17 zogenaamde “eenbordsmaaltijden” (veelal noedels), 3 buitenlandse gerechten, 5 desserts en tot slot 27 “voorraadkastrecepten”. (bijvoorbeeld voor sauzen die gebruikt worden in de recepten).

Bij de eerste kennismaking met het boek was ik niet overtuigd. Ik vond het druk, onoverzichtelijk, verwarrend en moeilijk leesbaar. Maar bij nauwkeuriger lezing merkte ik gaandeweg dat ik me vergiste. Het mag dan geen makkelijk boek zijn, maar het kan gewoon niet anders, niet bondiger. De Thaise keuken is nu eenmaal bewerkelijk en Ricker is een perfectionist. Hij geeft je alle informatie die nodig is om de gerechten precies zo te bereiden als hij het doet. En dat is uiteindelijk wat je wilt: zijn gerechten proeven, niet een slap aftreksel daarvan.

Het is dan ook zaak om je vooral niet te laten ontmoedigen door het boek, maar je te laten inspireren. De recepten lijken soms ingewikkeld, maar moeilijk zijn ze niet. Ricker neemt je stap voor stap mee. Om te beginnen staat er bij elk recept een zogenaamd “smaakprofiel” waarmee hij in een paar woorden aan probeert te geven waar je naartoe moet werken: hoe het moet gaan smaken, hoe de balans ligt. Van de ingrediënten geeft hij de hoeveelheden in grammen en milliliters – geen twijfel dus hoe groot een “kleine ui” of een “stukje gember” is. Het boek bevat aanwijzingen over dingen die je makkelijk dagen van tevoren kunt of moet voorbereiden en met welke andere gerechten iets goed combineert. Wat onoverzichtelijk blijft zijn de veel gebruikte “zelf te maken ingrediënten” (zoals knoflookolie) waarbij verwijzingen staan naar recepten op andere bladzijden, maar dat zijn dus van die dingen die niet te voorkomen zijn (of het boek zou uitpuilen van de herhalingsrecepten). Zie hier een paar van de recepten die ik tot nu toe maakte: recepten van Andy Ricker

Met een goede toko in de buurt en zin en tijd om in de keuken te staan kun je met behulp van dit boek genieten van de heerlijkste, authentiek Thaise gerechten zoals je die in Nederland niet gauw zult tegenkomen.

Bestellen
Enthousiast geworden? Bestel bij Bol via deze link:
   Pok Pok van Andy Ricker

Thaise gegrilde paddenstoelen salade

Thaise paddenstoelen salade
“Nam Tok” is de naam voor dit soort Thaise salade waar meestal geen sla aan te pas komt. Het bekendst is de Nam Tok Neua (de variant met plakjes gegrilde biefstuk) maar Nam Tok Het Paa (de variant met gegrilde paddenstoelen) is eigenlijk veel leuker: er liggen tegenwoordig zulke prachtige, verse paddenstoelen bij de toko dat het tijd wordt die ook eens de hoofdrol te geven in een gerecht.

Klik hier voor het recept…

Geroerbakte rijstnoedels met varkenshaas

Roerbak verse rijstnoedels
Pad See Ew, geroerbakte, verse rijstnoedels is zo’n gerecht dat op iedere straathoek in Thailand en in ieder Thais restaurant in het Westen te krijgen is. Zelfs slechte versies zijn nog best lekker, maar goede versies zijn briljant lekker. En daarvoor is eigenlijk maar 1 ding nodig: verse rijstnoedels. In de vorige post kon je lezen hoe je ze vrij gemakkelijk zelf kunt maken en geloof me, dat is de moeite waard!

Klik hier voor het recept…

Hoi Thawt (Thaise pannenkoek met mosselen)

Hoi Thawt, Thai pancake
Dit simpele recept uit Andy Ricker’s kookboek Pok Pok is perfect voor als je wat mosselen over hebt. Maar anders is het ook de moeite waard om speciaal voor dit gerecht wat mosselen te stomen of misschien verkoopt je visboer gekookte mosselen. De basis van het beslag voor deze pannenkoekjes is rijstmeel, dat geeft een zachte, zoetige binnenkant met lekker krokante stukjes aan de buitenkant. Heel anders dan “gewone” pannenkoeken. Ik zeg lekkerder!

Klik hier voor het recept…

Gestoofde eend-noedelsoep

Pok Pok recept: bouillon van eend (Kuaytiaw Pet Tuun)
Een dampende kom eendenbouillon met eendenbout, verse rijstnoedels en shiitake, op smaak gebracht met gebakken knoflook, knoflookolie, zure chili-dipsaus, chilipepers op azijn, geroosterd chilipeperpoeder, vissaus en suiker. Dat is “Kuaytiaw Pet Tuun” oftewel Stewed Duck Noodle Soup van Andy Ricker uit het eerder besproken kookboek Pok Pok. De bouillon is redelijk makkelijk te maken, je gooit alles in een pan met water en laat dat 2 uur pruttelen, maar aan alle bijgerechtjes heb je nog verradelijk veel werk. Beter is die een dag van tevoren klaar te maken, want vergis je niet, de bijgerechtjes zijn onmmisbaar: de bouillon is zoooo zoet, die kan niet zonder het zout van de vissaus, het zuur van de dipsaus en de scherpte van de chilipepers.

Klik hier voor het recept of beter gezegd de recepten…

Drie soorten Thaise sojasaus

Thaise sojasaus (3 soorten)

De Thaise keuken kent drie soorten sojasaus. Wat zijn de verschillen onderling en in hoeverre lijken ze op de sojasauzen die we kennen uit andere keukens?
Een overzichtje:

Thaise, dunne sojasaus
Thin soy sauce / light soy sauce / ซีอิ๊วขาว / siew kao
(letterlijk vertaald: witte sojasaus)
Licht slaat op de kleur, niet het zoutgehalte, want dit is de zoutste van de drie. Goed vergelijkbaar in smaak en gebruik met gewone Chinese lichte sojasaus of Japanse (Kikkoman) sojasaus.

Thaise, zwarte sojasaus
Black soy sauce / dark soy sauce / thick soy sauce / ซีอิ๊วดำ / siew dam / siew dohm
(letterlijk vertaald: zwarte sojasaus)
Deze stroperige sojasaus wordt tijdens het fermenteren al gemengd met molasse of palmsuiker. Lijkt in smaak een beetje op de betere merken Indonesische ketjap manis, alleen zitten er in ketjap manis ook nog smaakmakers als gember en steranijs. Thaise zwarte sojasaus wordt niet alleen gebruikt om een hartige en zoete noot aan een gerecht te geven, maar ook om het mooi roodbruin te kleuren. Maar let op, niet verwarren met de Chinese, dark soy sauce, die wordt ook gebruikt voor “roodstoven” maar is totaal niet zoet.

Thaise, zoete (zwarte) sojasaus
Sweet black soy sauce / ซีอิ๊วหวาน / siew wan / see-yew dahm wahn
Nog weer een slagje stroperiger en zoeter dan Thaise zwarte sojasaus, bestaat voornamelijk uit suiker en wordt vooral gegeten bij snacks of als dipsaus bij vet vlees.

Klik hier voor een overzicht van: alle sojasauzen op een rijtje .
(Chinese, Japanse, licht, donkere, gekruide, witte, ketjap, etc etc)

Of klik om te zien: welke flessen Thaise sojasaus er te koop zijn (klik hier)